Kök hüceyrə müalicəsi daha çox toxuma zədələnməsi, xroniki ağrı və bəzi degenerativ proseslərdə seçilən əlavə müalicə üsulu kimi dəyərləndirilir. Ortopediyada bəzi oynaq və vətər problemlərində, revmatologiyada isə seçilmiş hallarda, nevrologiyada isə daha məhdud və araşdırma mərhələsində istifadə oluna bilər. Uyğunluq xəstəliyin növündən, zədənin dərəcəsindən və ümumi sağlamlıq vəziyyətindən asılıdır.
Kök hüceyrə müalicəsi orqanizmin bərpa proseslərini dəstəkləmək məqsədi ilə müəyyən hüceyrə mənbələrinin istifadə olunduğu regenerativ yanaşmadır. Bu üsulun məqsədi zədələnmiş toxumada iltihabi reaksiyanı azaltmağa, sağalmanı dəstəkləməyə və funksiyanı yaxşılaşdırmağa kömək etməkdir. Lakin hər xəstəlikdə eyni dərəcədə uyğun olmur və nəticə gözləntiləri ehtiyatla qurulmalıdır.
Ən vacib məqam budur: kök hüceyrə müalicəsi standart, hamıya uyğun “möcüzəvi” müalicə deyil. Həkimlər bu üsulu adətən digər müalicələrlə birlikdə və yalnız düzgün seçilmiş xəstələrdə nəzərdən keçirirlər.

Ümumi olaraq, bu müalicə ən çox toxuma zədələnməsinin lokal olduğu, xəstəliyin irəliləmiş mərhələdə olmadığı və funksional məqsədin real şəkildə müəyyən edildiyi hallarda daha faydalı ola bilər. Ağır deformasiya, tam toxuma itkisi, inkişaf etmiş destruksiya və ya yüksək sistemik iltihab olduqda effektivlik daha məhdud ola bilər.
Ortopedik sahədə kök hüceyrə müalicəsi daha çox oynaq, qığırdaq, vətər və bağ toxumalarının bəzi problemlərində nəzərdən keçirilir. Xüsusilə kronik ağrı və funksional məhdudiyyət yaradan, amma cərrahi müdaxilə üçün hələ uyğun olmayan və ya cərrahiyyədən çəkinilən hallarda həkim bu yanaşmanı müzakirə edə bilər.
Buna misal olaraq yüngül və orta dərəcəli osteoartrit, bəzi menisk zədələri, vətər xəstəlikləri və idman travmalarından sonra bərpa prosesinin dəstəklənməsi göstərilə bilər. Bununla belə, tam qopma, ciddi qeyri-stabillik və ya inkişaf etmiş oynaq dağılması hallarında təkbaşına kifayət etməyə bilər.
Nevroloji xəstəliklərdə kök hüceyrə müalicəsi daha ehtiyatlı yanaşma tələb edir. Bu sahədə bəzi tətbiqlər hələ klinik tədqiqat mərhələsindədir və rutin standart müalicə sayılmır. Buna görə də nevroloji hallarda gözlənilən fayda, risklər və elmi sübutlar çox diqqətlə qiymətləndirilməlidir.
Bəzi mərkəzlər insultdan sonrakı bərpa, onurğa beyni zədələri, Parkinson xəstəliyi və digər neyrodegenerativ vəziyyətlərdə bu yanaşmanı araşdırır. Lakin hazırkı praktikada çox vaxt məqsəd tam sağaltma deyil, funksional dəstək və bəzi simptomların yüngülləşdirilməsi olur.
Revmatoloji xəstəliklərdə kök hüceyrə müalicəsi ən çox iltihabın və oynaq zədələnməsinin nəzarət altına alınmasının çətin olduğu, amma hələ də müəyyən funksiyanın qorunduğu hallarda müzakirə olunur. Xüsusilə osteoartrit kimi degenerativ vəziyyətlərdə bəzi xəstələr üçün əlavə seçim ola bilər.
Autoimmun xəstəliklərdə isə vəziyyət daha mürəkkəbdir. Revmatoid artrit, sistemik lupus və digər iltihabi xəstəliklərdə əsas müalicə adətən immun sistemini hədəfləyən dərmanlardır. Kök hüceyrə yanaşması burada rutində yox, daha çox seçilmiş və ciddi qiymətləndirilmiş hallarda düşünülür.
Kök hüceyrə müalicəsi hər kəs üçün uyğun deyil. Aktiv infeksiya, nəzarətsiz xroniki xəstəliklər, ağır qan laxtalanma pozğunluqları, bəzi xərçəng halları və ya ciddi immunoloji problemlər olduqda həkim bu proseduru məsləhət görməyə bilər. Həmçinin gözləntilər real deyilsə, xəstə prosedurdan məyus qala bilər.
Bu müalicə qərarı yalnız müayinə, görüntüləmə nəticələri, laborator analizlər və əvvəlki müalicələrin cavabı nəzərə alınaraq verilməlidir.
Uyğunluq qiymətləndirilərkən xəstənin yaşı, diaqnozun dəqiqliyi, zədənin mərhələsi, ağrının şiddəti, funksional məhdudiyyət, əvvəlki müalicə cəhdləri və ümumi tibbi vəziyyət araşdırılır. Bəzən alternativlər daha uyğun olur: fizioterapiya, dərman müalicəsi, inyeksion terapiyalar və ya cərrahiyyə.
Yaxşı planlaşdırılmış müalicə yalnız prosedurun özündən ibarət deyil. Reabilitasiya, yükün düzgün tənzimlənməsi və nəzarət müayinələri nəticəyə təsir edə bilər.

Kök hüceyrə müalicəsi ən çox ortopedik problemlərdə və seçilmiş revmatoloji hallarda daha məqsədyönlü görünə bilər. Nevroloji göstərişlərdə isə sübutlar daha məhduddur və bu yanaşma çox vaxt araşdırma çərçivəsində qiymətləndirilir. Ən doğru qərar xəstəliyin növü, mərhələsi və ümumi sağlamlıq vəziyyəti nəzərə alınaraq ixtisaslı həkimlə birlikdə verilir.
Ən çox ortopedik problemlərdə, bəzi degenerativ oynaq xəstəliklərində və seçilmiş revmatoloji hallarda düşünülür. Nevroloji sahədə isə istifadə daha məhduddur.
Xeyr. Uyğunluq diaqnozdan, xəstəliyin mərhələsindən, ümumi sağlamlıq vəziyyətindən və əvvəlki müalicələrə cavabdan asılıdır.
Bu sahədə sübutlar daha məhduddur və nəticələr dəyişkəndir. Bir çox nevroloji göstərişdə standart müalicənin yerini tutmur.
Erkən və ya orta mərhələli oynaq zədələrində, bəzi vətər problemlərində və funksiyanı qorumaq mümkün olduqda daha uyğun ola bilər.
Prosedurun məqsədini, gözlənilən faydanı, riskləri, alternativləri və reabilitasiya planını həkimdən dəqiqləşdirmək vacibdir.
Treatments are delivered at our JCI-accredited hospitals — Acıbadem International